Een jaar geleden leek het idee dat Kaapverdië zou deelnemen aan het Women's Africa Cup of Nations ver weg voor een land met iets meer dan een half miljoen inwoners. Het vrouwenprogramma speelde pas zijn eerste interland in 2018 en kende een pauze van twee jaar tijdens de COVID-19-pandemie, maar de Blue Sharks kwamen in Marokko aan als echte gekwalificeerden en niet als ceremoniële gasten.
Their ticket werd veiliggesteld via een dramatische play-off tegen Mali. Kaapverdië verloor thuis in Praia met 1-0, maar keerde de wedstrijd vervolgens om in Bamako en plaatste zich met 4-3 totaal. Die comeback weerspiegelde de vechtlust die een opmerkelijke zomer voor het Kaapverdische voetbal heeft gekenmerkt, zowel aan de mannen- als vrouwenzijde.
Een zomer vol primeurs
De doorbraak van de vrouwen volgde kort op de hielen van een andere mijlpaal. Ongeveer een maand eerder maakte het mannenteam van Kaapverdië zijn eerste optreden op het Wereldkampioenschap en bracht regerend kampioen Argentinië in de achtste finales tot het uiterste, met een 3-2 nederlaag na verlenging in een wedstrijd die bijna op strafschoppen uitdraaide.
Tatiana Carvalho, vicevoorzitter van de Kaapverdische voetbalbond belast met het vrouwenvoetbal, zei dat die reeks de hele bond heeft opgetild. Voorafgaand aan het toernooi beschreef ze de prestaties van de mannen als een bron van motivatie voor het vrouwenteam, en voegde daaraan toe dat het team vastberaden was een eigen identiteit te smeden, terwijl het de vlag en het volk van Kaapverdië eert.
Op de bank heeft die identiteit een bekend gezicht. Silveria Nedio, 60, coacht het team sinds de oprichting in 2018. Als voormalig handbalster, ritmisch gymnaste en voetbalster die jarenlang als vleugelspeler uitkwam voor FC Juventude, nam Nedio zichtbare emotie mee naar het WAFCON-debuut van het team. Voor de openingswedstrijd tegen Ghana in Casablanca noemde ze het een absoluut voorrecht om tussen Afrika's gevestigde grootmachten te staan en beloofde ze een toegewijde prestatie tegen een sterke, vastberaden tegenstander.
Realitycheck in groep D
Marokko testte Kaapverdië al snel tegen elite tegenstand. Ghana versloeg de debutanten in hun openingswedstrijd in het Moulay Rachid-stadion, wat het verschil blootlegde tussen een historisch eerste optreden en aanhoudende continentale competitiviteit.
De Blue Sharks reageerden met een veel competitievere prestatie tegen Mali in het Larbi Zaouli-stadion in Casablanca. Oumou Kone gaf Mali een 1-0 voorsprong voordat Eveline Varela voor Kaapverdië gelijkmakte. Mali's grotere slagkracht kwam na rust tot uiting toen Fatoumata Niakate en Fatoumata Diarra de voorsprong uitbreidden, en Alivia Kelly's treffer in de blessuretijd het eindresultaat op 3-2 bracht.
Twee doelpunten in één wedstrijd tegen een ploeg die 52e staat op de FIFA-ranglijst onderstreepten de vooruitgang die Kaapverdië in korte tijd heeft geboekt. Mali kwam op papier als de sterkere ploeg de wedstrijd in, maar Kaapverdië gaf niet op en verliet het veld met tastbaar bewijs dat ze gevestigde tegenstanders pijn konden doen.
Eliminatie zonder spijt
De resultaten betekenden dat het eerste WAFCON van Kaapverdië eindigde met eliminatie in de groepsfase, een uitkomst die altijd waarschijnlijk was in een poule met Ghana en Mali. Ghana, wereldwijd 74e geplaatst, en Mali brachten beiden meer toernooi-ervaring mee en selecties die zijn opgebouwd voor duurzame Afrikaanse competitie.
Wat telt is de koers. Kaapverdië staat op de 69e plaats in de FIFA-ranglijst en is binnen zeven jaar na hun internationaal debuut doorgestroomd naar regelmatige deelname aan continentale competities. De play-offzege over Mali, het competitieve verlies in Casablanca en de bredere context van een natie die tegelijkertijd geschiedenis schrijft op het WK wijzen erop dat dit WAFCON een begin was en geen plafond.
Opbouwen vanuit een gedeelde basis
Nedio's lange aanstelling biedt continuïteit die zeldzaam is voor een zo jong programma. Haar multisportachtergrond en wortels in het binnenlandse clubvoetbal weerspiegelen de basisbenadering van de bond: talent lokaal ontwikkelen, met discipline concurreren en elk belangrijk podium beschouwen als een kans om te leren in plaats van een oordeel over het potentieel.
Carvalho's nadruk op parallelle trots tussen de mannen- en vrouwenprogramma's wijst ook op een structureel voordeel. Kaapverdië vraagt zich niet langer af of het thuishoort op het continentale podium. Het leert hoe het daar kan blijven.
De onmiddellijke taak is consolidatie. Meer competitieve wedstrijden, sterkere binnenlandse ontwikkelingsroutes en blijvende investeringen in het vrouwenvoetbal zullen bepalen of dit debuut een eenmalig sprookje wordt of het eerste hoofdstuk van aanhoudende groei. Na een zomer met een WK-schrikbeurt tegen Argentinië en een WAFCON-campagne die eindigde met vechtlust in plaats van opgave, heeft Kaapverdië alle reden om te geloven dat het antwoord binnen handbereik ligt.
