In de middag van 4 mei (Chinese tijd) leed Chelsea op Stamford Bridge opnieuw een nederlaag, deze keer tegen Nottingham Forest. Ex-Liverpool-legende Jamie Carragher zei recht uit voor de camera’s van Sky Sports dat de Blues al lijken op een “voetbalclub die uit elkaar valt” — er zou “helemaal geen verbinding” zijn tussen spelers en coach, en tussen spelers en supporters. Hadden João Pedro in de blessuretijd geen volley niet raak geschoten, dan had Chelsea een nog langere doelpuntendroogte gekend.
Rotatie houdt nederlaag niet tegen
Deze nederlaag kwam extra pijnlijk. Chelsea had net in de halve finale van de FA Cup met 1-0 Leeds United verslagen en even adem gehaald uit de crisis; coach Vitor Pereira had bovendien krachten gespaard voor de return van de halve finale van de Europa League tegen Aston Villa en bracht acht wijzigingen aan in de basisopstelling. Maar ook Forest roteerde flink: hun zogenaamde “B-ploeg” scoorde binnen vijftien minuten na aftrap twee keer en joeg de thuisploeg in het nauw.
Taiwo Awoniyi opende de score: na een voorzet van rechts door Dilane Bakwa kopte de Nigeriaanse spits de bal binnen. Het tweede doelpunt kwam uit een penalty — Maló Gusto trok duidelijk aan Awoniyi's shirt in het strafschopgebied, en Igor Jesus scoorde vanaf de stip. Kort voor rust had Cole Palmer Chelsea kans op een tegendoelpunt, maar zijn strafschop werd gekeerd en het verschil werd niet kleiner.
Na rust bracht Forest Morgan Gibbs-White in. De middenvelder leverde al snel een prachtige assist af, waarna Awoniyi aan de verre zijde eenvoudig binnen tikte en de overwinning bezegelde. Het schitterendste moment van Chelsea kwam in de blessuretijd: de omkeertrap van João Pedro—dat was tevens het enige doelpunt van The Blues. Forest was in balbezit en het benutten van kansen doortastender; Chelsea maakte daarentegen herhaaldelijk fouten in defensieve discipline en bij het verdedigen van standaardsituaties, precies wat Carragher met “lui en slordig” bedoelde.
Van Club-Wereldbekertop tot Stamford Bridge-dieptepunt
Carraghers kritiek ging verder dan alleen de 90 minuten. Chelsea ontsloeg Liam Rosenior 106 dagen geleden, maar de trainerswissel heeft de neerwaartse spiraal niet gekeerd; de ploeg kampt nu met zes opeenvolgende nederlagen in de Premier League, voor het eerst sinds 1993. Nog geen twaalf maanden geleden versloeg The Blues Paris Saint-Germain ruim in de finale van de Club-Wereldbeker en pakte de beker; nu verloor dezelfde selectie kernspelers thuis van een sterk geroteerd Forest. Carragher zei dat het team “vijf of zes toppers” heeft, maar toch “werd verslagen door het B-elftal van Forest”— pijnlijke woorden, maar ze leggen de kloof bloot tussen investeringen en teamopbouw.
Stamford Bridge ziet zichzelf al lang als een bastion van “winnersmentaliteit”: eind jaren negentig en begin jaren 2000 vormde de club zijn identiteit door ijzersterke verdediging en kampioens-DNA; sinds BlueCo enkele jaren geleden het roer overnam, is er astronomisch geïnvesteerd, met Palmer, Pedro en anderen als dragende krachten van een nieuwe cyclus. Maar traditie staat niet alleen in de prijzenkast—ze zit in elke pressing-actie en elke defensieve dekking op het veld. Carragher wees tijdens zijn analyse bij rust specifiek naar het moment waarop Gusto Awoniyi neertrok voor een penalty: “Dit doelpunt is Chelsea in een notendop—slordig, lui, zonder discipline.” Wanneer een club die bekendstaat om discipline tegen moet foulen om een counter te stoppen, gaat de crisis verder dan de score—het is een breuk in karakter.
Carragher benadrukte ook dat voetbal “niet alleen draait om geld uitgeven aan spelers”, maar vooral om “samenhang te creëren”. Op dit moment is er tussen spelers en staf, en tussen spelers en supporters, “absoluut niets”. Voor Chelsea is dat gevaarlijker dan de cijfers van zes opeenvolgende nederlagen: een verliesreeks kan worden doorbroken, maar als het vertrouwen in de kleedkamer en op de tribunes tegelijk wegsijpelt, wordt de heropbouw eindeloos uitgerekt.
Redding in zicht voor Forest, Blues onder druk op dubbel front
Voor Nottingham Forest zijn deze drie punten goud waard. Dankzij een dubbeltreffer van Awoniyi en een penalty van Igor Jesus klommen Forest zes punten boven de degradatiezone, waardoor de kansen om volgend seizoen in de Premier League te blijven aanzienlijk zijn toegenomen. Als het thuisstadion City Ground (capaciteit circa 30.576) in de slotfase van het seizoen blijft punten pakken, kan het degradatievraagstuk mogelijk al vroeg zijn beslecht. Igor Jesus paste zich na zijn wintertransfer snel aan — sitegegevens tonen aan dat hij dit seizoen al doelpunten scoorde voor Forest; zijn koelbloedige penalty bevestigde de diepte van de rotatie voorin.
De positie van Chelsea op het klassement is precies het omgekeerde. Zes opeenvolgende nederlagen deden de strijd om de top vier plotseling kelderen. Hoewel de FA Cup-finale tegen Manchester City nog een reddingsboei kan zijn, is het moreel duidelijk aangetast. Donderdag wacht de return van de Europa League-halve finale tegen Aston Villa, en Pereira moet opnieuw kiezen tussen “het seizoen redden” en “de fitheid sparen” — de grote rotatie in deze wedstrijd leidde desondanks tot een nederlaag, wat twijfels zaait over de diepte op de bank en de tactische uitvoering.
Vanuit het oogpunt van de druk op het wedstrijdschema heeft Chelsea op korte termijn geen tijd om oude rekeningen uit 1993 te vereffenen, maar moet het wel een concrete vraag beantwoorden: wanneer de glans van de titel als wereldkampioen voor clubs verbleekt, wie kan op Stamford Bridge opnieuw het geloof in ‘samen voetballen’ herstellen?
De inschatting van Carragher is wellicht scherp, maar als details als een penalty van Gusto, een gemiste strafschop van Palmer en gaten in de verdediging zich blijven voordoen, klinkt kritiek steeds meer als een diagnose dan als een emotionele ontlading.
De aankomende retour in de Europa League tegen Villa en de FA Cup-finale worden cruciale momenten om te beoordelen of Chelsea echt ‘broken’ is, of nog genoeg veerkracht heeft om het seizoen door te zetten.
