De zomer in Riyad mist zelden het nieuws, maar deze keer ligt de focus in het voetbalwereldje niet bij de neon langs het veld, maar bij een ontslagverklaring op sociale media. Yasser Al-Mishal, voorzitter van de Saoedi-Arabische voetbalbond, koos ervoor af te treden nadat het nationale team van Saoedi-Arabië in de groepsfase van het WK was uitgeschakeld, en schreef daarmee het einde van zijn zevenjarige ambtstermijn rechtstreeks op het rapport van een groepsfase-uitstap.
Saoedi-Arabië eindigde onderaan in groep H met twee gelijke spelen en één nederlaag en slechts twee punten: gelijkspelen tegen Uruguay en Kaapverdië, en een nederlaag tegen Spanje, waardoor de ploeg de knock-outfase niet haalde. Voor een team dat voor de derde keer op rij op het WK staat en voor de zevende keer in de geschiedenis meedoet, is zo’n einde moeilijk als “eervol verslagen” te verkopen. Al-Mishal was in zijn verklaring rechtstreeks: het nationale team slaagde er niet in door te stoten naar de volgende ronde, het resultaat strookte niet met alle ambities; hij neemt de volledige verantwoordelijkheid op zich en biedt zijn excuses aan iedereen die had gehoopt dat het team verder zou komen. Op grond van het principe dat “verantwoordelijkheid betekent ruimte maken voor een nieuwe fase”, besloot hij zijn functie niet langer uit te oefenen tot het einde van deze ambtstermijn.
Als je de camera terugzet naar vóór de aftrap, was de controverse al gezaaid. Minder dan twee maanden voor de opening van het Wereldkampioenschap verving de Saoedi-Arabische voetbalbond Hervé Renard door Georgios Donis als bondscoach — een coachswissel op het laatste moment is altijd een van de gevaarlijkste gokken in het voetbal, en de prestaties in de groepsfase leken die onrust te bevestigen. Tegelijkertijd heeft de regering in recente jaren forse investeringen gedaan in het voetbal; binnenlandse clubs haalden grootheden als C Ronaldo en Neymar aan, met als doel het niveau van de competitie te verhogen en de nationale ploeg te versterken; maar toen de puntentelling op het Wereldkampioenschap vaststond op de laatste plaats in de groep, kon zelfs het mooiste verhaal over transfers niet op tegen het keiharde feit van eliminatie.
Tijdens de zeven jaar dat Al-Mishal aan het roer stond, slaagde Saoedi-Arabië erin het gastheerschap van het Wereldkampioenschap 2034 binnen te halen — dat had zijn hoogtepunt op het voetbalveld moeten worden; nu leggen de laatste plaats in de groep en zijn ontslagverklaring de dubbele kant van dezelfde periode bloot. Voor het Saoedi-Arabische voetbal blijft het perspectief op 2034 overeind, maar deze hindernis — van investeringen en coachswissels tot resultaten — vereist dat iemand de verantwoordelijkheid op zich neemt. Al-Mishal koos zichzelf.
