Een basiskeuze voortgekomen uit een droom
In de ogen van fans van Crystal Palace was Adam Butterfield oorspronkinlijk een ijverige rechtsback — betrouwbaar, geliefd, maar totaal geen ‘doelpuntenmaker’. Tijdens een FA Cup-wedstrijd kwam trainer Neil Warnock echter de kleedkamer binnen met een beslissing die als een grap klonk: zijn vrouw had gedroomd dat Butterfield zou scoren, dus zou hij hem naar voren schuiven.
“In de kleedkamer kon bijna niemand zijn lachen inhouden,” herinnerde Butterfield zich later. “Iedereen dacht een beetje: laten we het gewoon proberen, niemand verwachtte echt dat een rechtsback de verdediging zou bestormen.” Warnock meende het echter serieus. In de eerste helft ging het mis; Butterfield gaf zelf toe dat hij slecht speelde: “Ik moet wakker worden en meer gaan rennen.”
Zes minuten en achtenveertig seconden en de ‘perfecte hat-trick’
In het voetbal heet het een hat-trick wanneer iemand drie keer scoort in één wedstrijd; als die drie doelpunten respectievelijk met het linker- en rechterbeen en het hoofd worden gemaakt, spreekt men van een ‘perfecte hat-trick’ (perfect hat-trick), een veel hogere lat dan een gewone hat-trick. Na een matige eerste helft volbrachte Butterfield die prestatie in zes minuten en achtenveertig seconden — linkervoet, rechtervoet, hoofd, alles aanwezig.
“De hat-trick kwam zo snel dat het onwerkelijk voelde,” zei hij. “Het leek op een surrealistische grap, maar die zes minuten vatten mijn hele carrière niet samen.”
Door jeugdploegen, bij Grimsby rechtsback geworden
Butterfield was van jongs af aan ‘voetbalverslaafd’, maar zijn jeugdpad verliep bepaald niet rechtdoor: na omwegen via Peterborough, Nottingham Forest en Leicester City gaf Grimsby hem eindelijk een kans. Bij een proef was hij oorspronkinlijk centrumspits, maar vanwege blessures moest hij tijdelijk rechtsback spelen; zijn debuut in het eerste elftal kwam even plotseling — “Ze zeiden: morgen sta je in de basis, dus ik moest gewoon in de bus stappen en met het eerste team mee.”
Daarna speelde hij 124 competitiewedstrijden voor Grimsby. De wedstrijd in Anfield wordt tot op de dag van vandaag nog steeds besproken: tijdens de uitwedstrijd tegen Liverpool leunde het team zwaar op het geluk, maar Phil Jevons scoorde een ongelooflijk winnend doelpunt. Batterfield noemt het nog steeds “een van de grootste prestaties uit mijn carrière”.
Een administratieve omissie in zijn contract stelde hem in staat als vrije speler te vertrekken, waarna Crystal Palace hem snel binnenhaalde. “Het was als de eerste schooldag — je tekent en je moet iemand vervangen.” Maar al snel raakte hij bevriend met medenewekomers Andy Johnson, Shaun Derry en Dele Adebola: “We kwamen vrijwel tegelijk in het transfervenster, maar kunnen vrienden voor het leven worden — dat is zeldzaam.”
Gedurende bijna tien jaar werd Crystal Palace zijn thuis. Hij beleefde zowel promotie als degradatiestrijden en doorstond ook het dieptepunt in 2010, toen de club in administratief bewind kwam. Die druk herinnert hij zich nog goed — te midden van de financiële crisis moesten spelers niet alleen voetballen, maar ook het team dragen te midden van alle onzekerheid. En die perfecte hattrick, voortgekomen uit een droom, lijkt een onnavolgbaar voetnootje in zijn carrière — een herinnering dat voetbal soms meer op toeval vertrouwt dan op het tacticabord.
