De San Antonio Spurs verspeelden thuis in de tweede helft een voorsprong van tot wel veertien punten en verloren woensdag de openingswedstrijd van de NBA-finale van de New York Knicks. Een dag later zei Victor Wembanyama bij de voorbereiding op wedstrijd twee dat het team op het podium van de finale niet hoeft te “boven zijn niveau” presteren — het volstaat de speelstijl van het reguliere seizoen terug te vinden.
Wat de openingswedstrijd liet zien, was geen talenttekort
Wembanyama wees de nederlaag in de eerste plaats op de mindset, niet op louter technische details. “Ik denk dat we die wedstrijd verloren om redenen die niet eens echt technisch zijn,” zei hij. “We moeten met een betere mentale instelling de wedstrijd tegemoet gaan. Gewoon ons eigen basketbal spelen en normaal blijven — er hoeft niets ongelooflijks te gebeuren.”
In zijn ogen betekent “normaal” details, vertrouwen en collectieve inzet — precies wat de Spurs hielp tot het tweede beste record van de competitie in de reguliere competitie, en na zeven wedstrijden in de Western Conference-finale tegen titelverdediger Oklahoma City Thunder door te stoten. Normaal is elkaar vertrouwen, vertrouwen in het wedstrijdplan en het plan resoluut uitvoeren, in plaats van te veel op talent te leunen met geforceerde schoten of “één man redt de wedstrijd”. “Zo hebben we het hele seizoen gespeeld, zo hebben we ook gewonnen — er is geen reden om dat plots in de finale te veranderen.”
Persoonlijk ritme en rust tussen wedstrijden
Dat betekent niet dat Wembanyama, MVP-kandidaat en een van de kandidaten voor Defensive Player of the Year, zichzelf ontziet. In de openingswedstrijd schoot hij 6 van de 21 en scoorde 26 punten; hij noemde zijn optreden zelf “slecht”. Qua wedstrijdritme: woensdagavond na game 1, donderdag meteen media en voorbereiding — die omzetting op finaledruk is een echte test voor focus en herstel van een jonge kern; elke “emotionele overschrijding” minder betekent meer ruimte voor uitvoeringsdetails in game 2.
Voor de Spurs is elke dag tussen wedstrijden in een best-of-seven kostbaar. Thuis een voorsprong zien wegsmelten leidt naast tactiek ook tot ongeduld — “de tegenstander in één keer neerhalen”; Wembanyamas “normaal” is in wezen het tempo terugbrengen naar het seizoensgemiddelde onder hoge druk, in plaats van onconventionele heldenbasketbal om gemoedschommelingen te vullen.
Johnson: zestien assists passen niet bij deze Spurs
Hoofdcoach Mitch Johnson richtte de camera op aanvallende keuzes en passing. De harde verdediging van de Knicks dwong tot tal van slechte beslissingen; hij verwacht van zijn spelers betere shotselectie en vaker die extra pass. “Zestien assists weerspiegelen niet de stijl van dit programma sinds ik hier coach, en eigenlijk al tientallen jaren eerder,” zei Johnson. “Vanuit teamoffensief en onze speelidentiteit pasten we te weinig de bal en zetten we te weinig druk in de paint, waardoor het vooral ‘raak of mis’ werd — talent in iso’s in plaats van samen spelen en de verdediging keuzes laten maken.”
Hij deelde ook de eer uit: “New York verdient veel lof.” Zonder volledige advanced stats van deze wedstrijd in de database schetsen alleen al zestien assists en Wembanyamas 6 van 21 al het beeld van een aanval in wedstrijd 1 waarin ‘talent de bal redt’ vaker voorkwam dan ‘het systeem breekt de verdediging open’ — precies de rekening die in wedstrijd 2 gecorrigeerd moet worden.
Hoe kijken we vooruit naar G2
De serie blijft best-of-seven; een thuisnederlaag in wedstrijd 1 sluit de Spurs niet uit, maar het venster voor aanpassingen voor de volgende wedstrijd is kort: mentaal terug naar “normaal”, offensief terug naar baldelen en aanvallen van de basket — dat is de lijn die Wembanyama en Johnson eensluidend noemen. De aandachtspunten liggen ook duidelijk: kan Wembanyama zijn schotkeuzes verbeteren terwijl hij defensief blijft domineren; komen teamassists en druk in de paint terug op het seizoensgemiddelde.
Vanuit herstel en speelschema is de echte tegenstander van de Spurs naast de Knicks ook de emotionele rebound na de openingsnederlaag en de verdeling van minuten en energie in de rotatie. Als in wedstrijd 2 een aanval met zestien assists opnieuw de norm wordt, is zelfs het sterkste talent op bezoek in Madison Square Garden moeilijk in staat de serie weer gelijk te trekken — terug naar “normaal” betekent de finale als een gewone wedstrijd benaderen, maar reageren met uitvoering op play-offniveau.