Bondscoach Sabri Lamouchi van Tunesië legde in een FIFA-interview de kerndoelstelling voor Tunesië (de Carthaginische Haviken) voor het WK 2026 vast: voor het eerst in de clubgeschiedenis de knock-outfase bereiken. Hij zei er ook openlijk bij dat de titel geen realistische optie is; de ploeg moet voluit gaan, zo laat mogelijk uitgeschakeld worden en achteraf met een gerust geweten de kleedkamer in.
Zeven keer gekwalificeerd, knock-outfase nog steeds een blinde vlek
De Carthaginische Haviken zijn zeven keer gekwalificeerd voor het WK (1978, 1998, 2002, 2006, 2018, 2022 en 2026), maar kwamen nooit voorbij de groepsfase. In Afrika zijn er al voorbeelden: Kameroen bereikte de kwartfinales, Marokko de halve finales. Tunesië wacht nog steeds op zijn debuut in de knock-outfase.
In 1978 werden ze het eerste Afrikaanse team dat een WK-wedstrijd won, en het eerste Arabische team dat won: 3-1 tegen Mexico, en 0-0 tegen titelverdediger West-Duitsland. In 2018 in Rusland wonnen ze met 2-1 van Panama hun tweede WK-overwinning ooit. In 2022 in Qatar versloegen ze Frankrijk verrassend met 1-0, maar kwamen alsnog niet verder — Lamouchi gebruikte dat om het team te herinneren: een WK is nooit makkelijk.
Tegenstanders in groep F: rangverschil en de logica om door te breken
2026 werd Tunesië ingedeeld in groep F, met als groepsgenoten Nederland, Japan en Zweden. Volgens de meest recente FIFA-ranglijst op de site staat Frankrijk op nummer 1, Nederland op 7, Japan op 18, Zweden op 38 en Tunesië op 44 — van de vier ploegen is Tunesië op papier het zwakst, maar een ranglijst weerspiegelt slechts het gewone beeld; één verrassing in de groepsfase kan het tij keren.
Toen Lamouchi werd gevraagd naar de mogelijkheid om voor het eerst de knock-outfase te bereiken, antwoordde hij: “Dat is het doel van iedereen, maar tussen een doel hebben en je volledig voorbereiden om dat doel te bereiken, zitten fases en tegenstanders.” Hij eiste van zijn spelers dat ze niet mogen rekenen op winst in elke wedstrijd, maar vanaf het openingsfluit zelfloos voor het team moeten vechten: “geef jezelf nog een extra kans.” Hij gelooft dat een of twee goede resultaten het vertrouwen van de jonge spelers als geheel zullen versterken — “ze zijn niet ver verwijderd van die volgende stap, wij moeten hen eroverheen helpen.”
Pragmatisch doel: geen titel, wel vechten tot het laatste moment
Over het winnen van de beker ging Lamouchi niet om de hete brij heen: “Als we onszelf niets wijs willen maken en ook niet vals bescheiden doen, hebben we geen kans om dit toernooi te winnen.” De strategie is daarom glashelder: met vastberadenheid en overtuiging het veld op, met intensiteit de prestaties ondersteunen en ernaar streven “zo laat mogelijk te vertrekken” — en dat vertrek zonder spijt, trots op het getoonde niveau: “die trots komt voort uit het eerdere zware trainingswerk, de uitvoering van het plan en hoe de spelers alles hebben verwerkt.”
Qua speelschema zijn inmiddels meerdere duels uit de eerste groepsronde van het WK 2026 op de site ingevoerd (zoals enkele wedstrijden die tussen 12 en 20 juli aanvangen; momenteel staat overal 0-0 en de status is ‘nog niet gespeeld’). Wanneer Tunesië precies zijn openingswedstrijd speelt, moet nog worden bevestigd na een officiële schema-update. Voor de fans vormen de drie groepswedstrijden in groep F de eerste lakmoesproef voor Lamouchi's filosofie van “eerst punten pakken, dan pas over vertrouwen praten”.
Redactieperspectief: historische glorie en de opgave van nu
De kracht van Tunesië ligt niet in de ranglijst, maar in zijn status als pionier binnen het WK-verhaal – de doorbraak van 1978 wordt tot op de dag van vandaag telkens opnieuw aangehaald, wat zowel vertrouwen als druk met zich meebrengt. Groep F kent geen Frankrijk, maar bundelt wel het Europese toptraditionele Nederland, het toonaangevende Aziatische Japan en het fysiek sterke Zweden; voor Tunesië, dat op plaats 44 staat, blijft het realistische pad naar de volgende ronde minimaal één kwalitatief hoogwaardig gelijkspel of een verrassende zege te behalen, en vervolgens het doelsaldo af te stemmen op de resultaten in de groep.
Lamouchi's aanpak als coach is niet radicaal: hij erkent dat winnen van het toernooi geen optie is, maar splitst ‘voor het eerst de knock-outfase bereiken’ op in tussendoelen en mentale opbouw. Als Tunesië in 2026 de vastberadenheid van de zege op Frankrijk in 2022 kan herhalen en tegelijk een punteninstorting vóór de laatste groepswedstrijd vermijdt, krijgen de Carthaagse Adelaars pas echt de kans om de al 47 jaar oude knock-outvraag pas na juni op het veld te beantwoorden.
