Nagelsmann weerlegt drie Duitse spelers: stop met die onzin over 'zij wilden meer winnen'

Langs de zijlijn op donderdag overheersten de trommelbeats in het bijna het fluitsignaal op het . Kimmich stond in de mixed zone, zijn shirt nog bedekt met grasresten, en zijn eerste woorden gingen niet over s laag afgeschoten afstandsschot twee minuten na aanvang, maar over het feit dat de -supporters de sfeer “naar een ander niveau” hadden getild.

“Je kon voelen dat er vandaag veel mensen uit Ecuador langs de lijn waren,” zei de Duitse aanvoerder, “Het verschil is dat de tegenstander meer wilde winnen dan wij — vooral in de tweede helft kon je dat echt voelen. Daarom hebben ze vandaag verdiend gewonnen.”

Ecuador beantwoordde dat “meer willen winnen” inderdaad met het verloop van de wedstrijd. Na de vroege treffer van raakte de thuisploeg verwikkeld in controverse — vanuit dacht men dat er vóór het doelpunt een actie met te hoge voet was geweest die ongeldig had moeten worden verklaard. Maar -speler maakte snel de gelijkmaker, en scoorde dertien minuten voor het einde de winnende treffer. 2-1, draaide de wedstrijd om en pakte de zege, verzekerde de derde plaats in groep E van het WK en plaatste zich voor de laatste 32; terwijl Duitsland een nederlaag in de groepsfase incasseerde en de kansen op kwalificatie plotseling kelderden.

De technische statistieken schetsen een bekend beeld: Duitsland had 61% balbezit, elf schoten, 87% passefficiëntie en een 3-4-2-1-formatie; Ecuador had slechts 39% balbezit, zeven schoten waarvan drie op doel, en in hun compacte 4-4-2-formatie zat elke drukactie dichter op de tegenstander. Duitsland, nummer tien op de FIFA-ranking, verloor van nummer 23, Ecuador — niet omdat ze geen kansen hadden, maar omdat focus en agressiviteit op de sleutelmomenten aan de kant van de tegenstander lagen.

Na afloop spraken niet alleen Kimmich over de “winnaarsmentaliteit”. Undav was openhartig: “Ik heb het gevoel dat zij harder wilden winnen dan wij. Ecuador was agressiever en harder, gaf bij elke actie 100% en ging bij elk duel voluit. Die concentratie van onze eerste twee wedstrijden hadden we vandaag niet.” Musiala gaf ook toe: “Misschien hadden zij iets meer honger om te winnen, met meer intensiteit en agressiviteit. We moeten leren van deze nederlaag en ons voorbereiden op de komende cruciale fase van het WK — deze fouten mogen we niet opnieuw maken.”

Aan de andere kant van het mixed zone klonk de stem van Nagelsmann duidelijk harder.

“‘Ecuador wilde harder winnen dan wij?’ Dat is onzin.” De bondscoach leek de vraag bijna te onderbreken: “Stop met dat soort onzin, wees eerlijk. Hebben deze jongens vandaag niet alles gegeven?”

Hij erkende dat Ecuador in tal van fases bereid was meer risico te nemen, en merkte op dat de wisselstrategie anders zou zijn geweest als het team "absoluut nog een doelpunt nodig had". Maar volgens Nagelsmann is het te simplistisch en oneerlijk tegenover de spelers om de nederlaag af te doen als "we wilden niet genoeg winnen" — daarmee wordt een complex probleem te lichtvoetig behandeld. "Ik kan niet zeggen dat er ook maar één speler was die niet alles gaf. Die formulering is voor mij te simplistisch."

Van Kimmichs openhartigheid tot Nagelsmanns verdediging van zijn spelers: in dezelfde mixed zone botsten twee verhalen op elkaar. Aan de ene kant zoeken spelers na een nederlaag instinctief naar antwoorden op het vlak van "houding" — waren we niet hard genoeg? Aan de andere kant houdt de coach vol: inzet is niet het probleem; het zit hem in risico, concentratie en beslissingen op het veld.

Het schema van het Wereldkampioenschap wacht niet tot Duitsland zijn verhaal rond heeft. Voor deze viervoudig wereldkampioen is elke volgende wedstrijd do-or-die; en deze 1-2 nederlaag laat hen niet alleen met puntdruk achter, maar ook met de vraag of in de kleedkamer — spelers die reflecteren en de coach die de toon zet — snel op één lijn kunnen komen.